Η Μάχη του Σολφερίνο

Η προβολή της ταινίας θα γίνει με υπότιτλους στα ελληνικά.

ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ - ΧΟΡΗΓΙΑ

Η ταινία προβάλλεται σε συνεργασία της Κινηματογραφικής Λέσχης Ρεθύμνου με το Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδας.

ΣΧΟΛΙΑ - ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Η ταινία «Η Μάχη του Σολφερίνο» (La Bataille de Solférino), σε σκηνοθεσία της Ζιστίν Τριέ (Justine Triet), αποτελεί μια ιδιότυπη κινηματογραφική εμπειρία που ισορροπεί δεξιοτεχνικά ανάμεσα στη μυθοπλασία και το ντοκιμαντέρ. Η ιστορία εκτυλίσσεται κατά τη διάρκεια μιας ιστορικής στιγμής για τη Γαλλία, στις 6 Μαΐου 2012, την ημέρα του δεύτερου γύρου των προεδρικών εκλογών. Κεντρική ηρωίδα είναι η Λετισία, μια χωρισμένη μητέρα και τηλεοπτική δημοσιογράφος, η οποία βρίσκεται στην «καρδιά των γεγονότων», καλύπτοντας τις συγκεντρώσεις των υποστηρικτών του Σοσιαλιστικού Κόμματος στην οδό Σολφερίνο. Ενώ το έθνος κρατά την ανάσα του για το εκλογικό αποτέλεσμα, η προσωπική ζωή της Λετισία βυθίζεται στο χάος, καθώς ο ασταθής πρώην σύζυγός της, ο Βενσάν, εμφανίζεται απροειδοποίητα διεκδικώντας να δει τις κόρες τους, παραβιάζοντας κάθε δικαστική συμφωνία.

Η Τριέ χρησιμοποιεί το πολιτικό υπόβαθρο όχι απλώς ως σκηνικό, αλλά ως έναν ζωντανό οργανισμό που τροφοδοτεί την ένταση της πλοκής. Η κάμερα ακολουθεί τους ηθοποιούς μέσα στο πραγματικό, παλλόμενο πλήθος των χιλιάδων ανθρώπων, δημιουργώντας μια αίσθηση επείγοντος και «αστικού πανικού». Αυτή η αντίστιξη ανάμεσα στη δημόσια ευφορία (ή αγωνία) και την ιδιωτική κατάρρευση αναδεικνύει τον παραλογισμό της καθημερινότητας. Η Λετισία προσπαθεί απεγνωσμένα να ισορροπήσει ανάμεσα στις επαγγελματικές της υποχρεώσεις, τις οδηγίες προς έναν άπειρο baby sitter και τις συναισθηματικές εκρήξεις του πρώην συζύγου της, μετατρέποντας μια ημέρα εθνικής σημασίας σε μια προσωπική «μάχη» επιβίωσης.

Ο τίτλος της ταινίας λειτουργεί συμβολικά, παραπέμποντας τόσο στην οδό Rue de Solférino στο Παρίσι (όπου βρίσκονταν τα κεντρικά γραφεία του Σοσιαλιστικού Κόμματος), όσο και στην ιστορική, αιματηρή μάχη του 19ου αιώνα, υποδηλώνοντας ότι οι σύγχρονες ανθρώπινες σχέσεις μπορούν να γίνουν εξίσου βίαιες και χαοτικές. Με νευρική σκηνοθεσία και δόσεις μαύρου χιούμορ, το έργο αποτυπώνει την ευθραυστότητα της σύγχρονης γυναίκας και την αδυναμία επικοινωνίας σε έναν κόσμο που βρίσκεται σε διαρκή αναβρασμό. Είναι μια ταινία που καταγράφει τον σφυγμό μιας ολόκληρης χώρας μέσα από το πρίσμα μιας οικογενειακής κρίσης, αποδεικνύοντας ότι το πολιτικό είναι συχνά βαθιά προσωπικό.

TRIVIA ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ

Πραγματικά γεγονότα σε πραγματικό χρόνο. Το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας γυρίστηκε στις 6 Μαΐου 2012, την ημέρα του δεύτερου γύρου των γαλλικών προεδρικών εκλογών. Η σκηνοθέτης έριξε τους ηθοποιούς της μέσα στο πραγματικό πλήθος στην οδό Solférino (έξω από τα τότε κεντρικά γραφεία του Σοσιαλιστικού Κόμματος), ενώ οι οπαδοί περίμεναν τα αποτελέσματα μεταξύ Ολάντ και Σαρκοζί.

Το ρίσκο του αυτοσχεδιασμού. Οι ηθοποιοί δεν ήξεραν ποιο θα είναι το αποτέλεσμα των εκλογών μέχρι την τελευταία στιγμή. Η Justine Triet εκμεταλλεύτηκε την πραγματική ένταση και την υστερία του πλήθους για να ενισχύσει το κλίμα πανικού της ταινίας. Οι περαστικοί που βλέπετε στην ταινία δεν είναι κομπάρσοι, αλλά αληθινοί πολίτες που ζητωκραυγάζουν ή αποδοκιμάζουν.

Δυναμικό ντεμπούτο. Αυτή ήταν η πρώτη ταινία μεγάλου μήκους της Justine Triet. Κατάφερε να συνδυάσει το στυλ του ντοκιμαντέρ (cinéma vérité) με τη μυθοπλασία, δημιουργώντας μια αίσθηση κρίσιμης κατάστασης που σπάνια συναντάται σε οικογενειακά δράματα.

Μικρό budget, μεγάλη αναγνώριση. Παρά το χαμηλό κόστος παραγωγής και τις δυσκολίες των γυρισμάτων μέσα στο πλήθος, η ταινία έφτασε μέχρι τα βραβεία César, όπου ήταν υποψήφια για το Καλύτερο Ντεμπούτο (Best First Feature Film) το 2014.

Fun Fact. Η Justine Triet έχει δηλώσει ότι το γύρισμα ήταν τόσο χαοτικό που η παραγωγή φοβόταν ότι θα έχαναν τους ηθοποιούς μέσα στις χιλιάδες κόσμου ή ότι θα γίνονταν επεισόδια που θα σταματούσαν την ταινία.

Η σημασία του τίτλου της ταινίας.

1. Γαλλικός τίτλος: Αναφέρεται στην οδό Solférino, αλλά και στην ιστορική "Μάχη του Σολφερίνο" (1859), υπονοώντας ότι ο προσωπικός πόλεμος του πρώην ζευγαριού είναι εξίσου βίαιος με μια κανονική μάχη.
2. Διεθνής τίτλος: Το Age of Panic περιγράφει την ψυχολογική κατάσταση της πρωταγωνίστριας που προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στη δουλειά της (δημοσιογράφος) και τον απρόβλεπτο πρώην σύζυγό της.

ΒΡΑΒΕΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ

Η ταινία απέσπασε 11 βραβεία και 7 υποψηφιότητες σε διάφορα φεστιβάλ κινηματογράφου.