Hannah Arendt. Οι ιδέες της άλλαξαν τον κόσμο

Η προβολή της ταινίας θα γίνει με υπότιτλους στα ελληνικά σε αίθουσα της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης Ρεθύμνης (στην οδό Σταυριανού Μπίρη 6) και θα έχει ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΙΣΟΔΟ για όλους.

Μετά το τέλος της ταινίας θα ακολουθήσει συζήτηση με το κοινό, την οποία θα συντονίσει η Κατερίνα Δρυμισκιανάκη, μεταπτυχιακή του Τομέα Κινηματογράφου στο Τμήμα Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης.

ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ - ΧΟΡΗΓΙΑ

Η ταινία αυτή προβάλλεται στο πλαίσιο συνεργασίας της Κινηματογραφικής Λέσχης Ρεθύμνου με τη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Ρεθύμνης και το Ινστιτούτο Γκαίτε Αθηνών.

ΣΧΟΛΙΑ - ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Το πορτραίτο μιας στοχαζόμενης, θαρραλέας και αποφασιστικής γυναίκας που τάχθηκε υπέρ της προσωπικής ευθύνης και της κριτικής σκέψης.

Η ταινία "Hannah Arendt" της Γερμανίδας σκηνοθέτιδας Margarethe von Trotta με την Barbara Sukowa στον πρωταγωνιστικό ρόλο, είναι μια βιογραφική δραματική ταινία. Αποτελεί το τελευταίο μέρος μιας φεμινιστικής τριλογίας που δημιούργησε η σκηνοθέτις μετά το "The Lost Honor of Katharina Blum" του 1975 και την ταινία της "Rosa Luxemburg" του 1986 στην οποία πρωταγωνιστούσε και πάλι η Barbara Sukowa. Η Margarethe von Trotta παραμένει μια από τις σπουδαίες φεμινίστριες δημιουργούς του κινηματογράφου. Οι ταινίες της τείνουν να έχουν μια αίσθηση αμεσότητας που θυμίζει τις ένδοξες μέρες του δεύτερου κύματος φεμινισμού που έλαβε χώρα περίπου από τις αρχές του ’60 και για μια εικοσαετία. Τείνει να επιφέρει μια ουμανιστική προσέγγιση απέναντι στους αγώνες των ηρώων της, κάτι που είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό επίτευγμα στην περίπτωση της "Hannah Arendt", αφού η ίδια η φιλόσοφος στην πραγματικότητα, κάθε άλλο παρά φεμινίστρια ήταν [πηγή: www.rogerebert.com].

Η Γερμανίδα Εβραία Hannah Arendt ήταν μια από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες του στοχασμού του 20ου αιώνα και τα βιβλία της "Ο Άιχμαν στην Ιερουσαλήμ. Έκθεση για την Κοινοτοπία του Κακού" που πρωτοδημοσιεύθηκε ως σειρά άρθρων στο περιοδικό New Yorker και "Οι Απαρχές του Ολοκληρωτισμού", παραμένουν συναρπαστικά. Η ταινία της Margarethe von Trotta όμως, δεν ενδιαφέρεται τόσο πολύ για τις πολιτικές θεωρίες της Arendt, προτιμώντας να τη βλέπει ως την ενσάρκωση της δύναμης και της σοφίας της Εβραϊκής επιζήσασας. Είναι ίσως ένας πιο ασφαλής τρόπος για να αντιμετωπίσουμε την κληρονομιά της Arendt. Ωστόσο, η ταινία παραμένει πιστή στο πεισματάρικο όραμα της Arendt, καθώς απεικονίζει τις εσωτερικές, προσωπικές της συγκρούσεις με μια λεπτή πινελιά [πηγή: www.rogerebert.com].

ΒΡΑΒΕΙΑ-ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ

Η ταινία απέσπασε 6 βραβεία και 18 υποψηφιότητες σε διάφορα φεστιβάλ κινηματογράφου.