Ημερολόγια Μοτοσικλέτας

Η προβολή της ταινίας θα γίνει με υπότιτλους στα ελληνικά.

ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ - ΧΟΡΗΓΙΑ

Η ταινία προβάλλεται σε συνεργασία της Κινηματογραφικής Λέσχης Ρεθύμνου με το New Star Art Studio Cinema

ΣΧΟΛΙΑ - ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Η ταινία «Ημερολόγια Μοτοσικλέτας» (Diarios de Motocicleta, 2004) αποτελεί μια από τις πιο εμβληματικές βιογραφικές περιπέτειες του σύγχρονου κινηματογράφου, καταγράφοντας το ταξίδι που έμελλε να αλλάξει τον ρου της ιστορίας για τη Λατινική Αμερική. Το 1952, ο 23χρονος φοιτητής ιατρικής Ερνέστο Γκεβάρα και ο φίλος του, Αλμπέρτο Γρανάδο, ξεκινούν από το Μπουένος Άιρες πάνω σε μια παλιά μοτοσικλέτα, τη «La Poderosa». Αυτό που ξεκινά ως μια νεανική αναζήτηση περιπέτειας και ελευθερίας, μετατρέπεται σταδιακά σε μια βαθιά πνευματική και πολιτική αφύπνιση, καθώς οι δύο νέοι έρχονται αντιμέτωποι με την ωμή πραγματικότητα της φτώχειας, της κοινωνικής ανισότητας και της εκμετάλλευσης των ιθαγενών πληθυσμών.

Η σκηνοθεσία του Βάλτερ Σάλες επικεντρώνεται στην ανθρώπινη πλευρά του μετέπειτα «Τσε», επιλέγοντας μια ουμανιστική και εσωτερική προσέγγιση. Η ταινία δεν επιδιώκει να παρουσιάσει το πολιτικό σύμβολο, αλλά τον άνθρωπο στη φάση της διαμόρφωσής του. Η συγκλονιστική ερμηνεία του Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ, ο οποίος προετοιμάστηκε εξαντλητικά μελετώντας τα ημερολόγια και την προφορά της Αργεντινής, αναδεικνύει την ευαισθησία και την ενσυναίσθηση του ήρωα. Η χημεία του με τον Ροντρίγκο ντε λα Σέρνα (στον ρόλο του Γρανάδο) προσδίδει στην ταινία ζωντάνια και μια αίσθηση αυθεντικότητας, κάνοντας το ταξίδι τους να μοιάζει απόλυτα αληθινό.

Πίσω από τις κάμερες, η παραγωγή επένδυσε σε μια σχεδόν ντοκιμαντερίστικη αισθητική, με πολλά γυρίσματα να περιλαμβάνουν αυτοσχεδιασμούς και συζητήσεις με πραγματικούς ανθρώπους των περιοχών που επισκέφθηκαν. Μια ενδιαφέρουσα πληροφορία είναι ότι η ταινία γυρίστηκε με τη χρονολογική σειρά του ταξιδιού, επιτρέποντας στους ηθοποιούς να βιώσουν τη σωματική και ψυχολογική κόπωση της διαδρομής. Η ιστορική σημασία της ταινίας επισφραγίστηκε και στα βραβεία Όσκαρ, όπου το τραγούδι "Al Otro Lado del Río" έγινε το πρώτο ισπανόφωνο κομμάτι που κέρδισε το χρυσό αγαλματίδιο.

Σε επίπεδο κριτικής, τα «Ημερολόγια Μοτοσικλέτας» θεωρούνται ένας ύμνος στη νεανική αφύπνιση και την απώλεια της αθωότητας. Παρά τις κατά καιρούς ενστάσεις ότι η ταινία ωραίοποιεί την προσωπικότητα του Γκεβάρα, οι περισσότεροι αναλυτές συμφωνούν ότι το έργο πετυχαίνει κάτι σπουδαιότερο: να δείξει ότι η επανάσταση γεννιέται πρώτα στην ψυχή μέσα από την επαφή με τον ανθρώπινο πόνο. Είναι ένα υπαρξιακό road movie που χρησιμοποιεί το επιβλητικό τοπίο των Άνδεων και του Αμαζονίου ως καθρέφτη της εσωτερικής διαδρομής των πρωταγωνιστών, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι το πιο μακρινό ταξίδι είναι αυτό που οδηγεί στη συνειδητοποίηση του σκοπού της ζωής μας.

TRIVIA ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ

• Η ευλογία της οικογένειας. Ο σκηνοθέτης Βάλτερ Σάλες συνεργάστηκε στενά με την οικογένεια του Τσε Γκεβάρα. Μάλιστα, ο γιος του Τσε, Camilo Guevara, βοήθησε στην έρευνα, ενώ ο ίδιος ο Alberto Granado (ο πραγματικός φίλος του Τσε) εμφανίζεται σε μια σύντομη, συγκινητική σκηνή στο τέλος της ταινίας, σε ηλικία 82 ετών.
• Αυτοσχεδιασμός και αληθινοί άνθρωποι. Πολλές από τις σκηνές όπου ο Ερνέστο και ο Αλμπέρτο μιλάνε με ντόπιους δεν ήταν γραμμένες στο σενάριο. Οι άνθρωποι που βλέπετε να μιλούν για τη φτώχεια και τη ζωή τους ήταν πραγματικοί χωρικοί και εργάτες που συνάντησε το συνεργείο κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων. Οι αντιδράσεις των ηθοποιών ήταν εν μέρει αυθόρμητες.
• Η προετοιμασία του Gael García Bernal. Για να ενσαρκώσει τον Τσε, ο Bernal έκανε μια τεράστια προετοιμασία: διάβασε κάθε διαθέσιμη βιογραφία του Γκεβάρα, ταξίδεψε στην Κούβα για να μιλήσει με την οικογένειά του, έμαθε να μιλάει με αργεντίνικη προφορά (καθώς ο ίδιος είναι Μεξικανός), κάτι που θεωρείται ιδιαίτερα δύσκολο.
• Το Κολύμπι στον Αμαζόνιο. Στη διάσημη σκηνή όπου ο Ερνέστο κολυμπάει στον ποταμό Αμαζόνιο τη νύχτα για να πάει στην πλευρά των λεπρών, ο Gael García Bernal κολύμπησε πραγματικά στο ποτάμι. Το γύρισμα έγινε τρεις φορές μέσα στη νύχτα, σε ένα σημείο του ποταμού που ήταν γεμάτο από επικίνδυνα ρεύματα (και πιθανώς ζώα!).
• Η "La Poderosa" (Η Δυνατή). Για τις ανάγκες της ταινίας χρησιμοποιήθηκαν πέντε πανομοιότυπες μοτοσικλέτες Norton 500 του 1939. Παρά το όνομά τους («Η Δυνατή»), οι μηχανές χαλούσαν συνεχώς κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, ακριβώς όπως συνέβη και στο πραγματικό ταξίδι του 1952.
• Ιστορική Βράβευση στα Όσκαρ. Το τραγούδι της ταινίας, "Al Otro Lado del Río" του Jorge Drexler, έγραψε ιστορία καθώς ήταν το πρώτο τραγούδι με ισπανικό στίχο που κέρδισε ποτέ το Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού.
• Χρονική σειρά των γυριαμάτων. Η ταινία γυρίστηκε με τη σειρά που συνέβησαν τα γεγονότα. Αυτό βοήθησε τους ηθοποιούς να "μεταμορφωθούν" σταδιακά, χάνοντας βάρος και αλλάζοντας την ψυχολογία τους καθώς το ταξίδι προχωρούσε.

ΒΡΑΒΕΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ

Η ταινία απέσπασε 36 βραβεία και 49 υποψηφιότητες σε διάφορα φεστιβάλ κινηματογράφου. Κέρδισε το βραβείο Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού (2005) για το κομμάτι «Al Otro Lado Del Rio» του Jorge Drexler ενώ ήταν επίσης υποψήφια για το βραβείο Όσκαρ Διασκευασμένου Σεναρίου.

Συνέντευξη με τον σύντροφο του Τσε Γκεβάρα, Αλμπέρτο Γρανάδο