Εντυπώσεις από την προβολή της ταινίας 'Hannah Arendt' στη Βιβλιοθήκη
Η προβολή της ταινίας 'Hannah Arendt' (2012) της σκηνοθέτιδος Margarethe von Trotta, έλαβε χώρα σε αίθουσα της πάντα φιλόξενης Βιβλιοθήκης Ρεθύμνου στις 10 Ιουνίου 2026, με ελεύθερη είσοδο για το κοινό, σε μια συνεργασία της Κινηματογραφικής Λέσχης Ρεθύμνου με τη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Ρεθύμνου και το Ινστιτούτο Γκαίτε Αθηνών.
Η ταινία "Hannah Arendt" με την Barbara Sukowa στον πρωταγωνιστικό ρόλο, είναι μια βιογραφική δραματική ταινία. Αποτελεί το τελευταίο μέρος μιας φεμινιστικής τριλογίας που δημιούργησε η σκηνοθέτις Margarethe von Trotta μετά το "The Lost Honor of Katharina Blum" του 1975 και την ταινία της "Rosa Luxemburg" του 1986 στην οποία πρωταγωνιστούσε και πάλι η Barbara Sukowa.
Η Margarethe von Trotta παραμένει μια από τις σπουδαίες φεμινίστριες δημιουργούς του κινηματογράφου. Οι ταινίες της τείνουν να έχουν μια αίσθηση αμεσότητας που θυμίζει τις ένδοξες μέρες του δεύτερου κύματος φεμινισμού που έλαβε χώρα περίπου από τις αρχές του ’60 και για μια εικοσαετία. Τείνει να επιφέρει μια ουμανιστική προσέγγιση απέναντι στους αγώνες των ηρώων της, κάτι που είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό επίτευγμα στην περίπτωση της "Hannah Arendt", αφού η ίδια η φιλόσοφος στην πραγματικότητα, κάθε άλλο παρά φεμινίστρια ήταν
Η Γερμανοεβραία φιλόσοφος Χάνα Άρεντ αναλαμβάνει να καλύψει για το αμερικανικό περιοδικό «New Yorker» τη δίκη του ναζί εγκληματία Άντολφ Άιχμαν στην Ιερουσαλήμ και σοκάρει τους πάντες με τη θαρραλέα, αντισυμβατική προσέγγισή της.
Η Χάνα Άρεντ ήταν μια από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες του στοχασμού του 20ου αιώνα και τα βιβλία της "Ο Άιχμαν στην Ιερουσαλήμ. Έκθεση για την Κοινοτοπία του Κακού" που πρωτοδημοσιεύθηκε ως σειρά άρθρων στο περιοδικό New Yorker και "Οι Απαρχές του Ολοκληρωτισμού", παραμένουν συναρπαστικά. Η ταινία αποδίδει με μεγάλη ακρίβεια την τεράστια εχθρότητα που αντιμετώπισε η Arendt μετά τη δημοσίευση των άρθρων της στο The New Yorker. Πολλοί φίλοι της την απαρνήθηκαν, θεωρώντας ότι «δικαιολογούσε» τον Eichmann ή ότι κατηγορούσε τα Εβραϊκά Συμβούλια, κάτι που η ίδια αρνήθηκε, υποστηρίζοντας ότι η σκέψη και η κρίση είναι ηθικά καθήκοντα. Η σκηνή του τελικού λόγου της Arendt στο πανεπιστήμιο (διάρκειας περίπου 8 λεπτών) θεωρείται μία από τις πιο δυνατές στιγμές του σύγχρονου βιογραφικού κινηματογράφου, καθώς συμπυκνώνει δύσκολες φιλοσοφικές έννοιες σε έναν κατανοητό και συγκινητικό μονόλογο.
Η προσέλευση του κόσμου ήταν ικανοποιητική και οι θεατές έδειξαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ταινία. Μετά την προβολή ακολούθησε συζήτηση, την οποία προλόγισε και συντόνισε ο Καθηγητής του Τμήματος Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης, Νίκος Σερντεδάκις, που αντικατέστησε την αρχικά προγραμματισμένη ομιλήτρια η οποία δεν μπόρεσε να παρευρεθεί στην προβολή λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων.
Ο κ. καθηγητής μαζί με το κοινό σχολίασαν και συζήτησαν για την προσωπικότητα της Hannah Arendt και πώς αυτή αρνήθηκε να προσαρμόσει τις απόψεις της στις κοινωνικές πιέσεις ή στις προσδοκίες του περιβάλλοντός της και επέμεινε στο δικαίωμα της ελεύθερης σκέψης κάτι που είχε σαν αποτέλεσμα να βρεθεί αντιμέτωπη με φίλους, συναδέλφους και μέλη της εβραϊκής κοινότητας που την κατηγόρησαν.
Η Κινηματογραφική Λέσχη Ρεθύμνου ευχαριστεί θερμά τη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Ρεθύμνου για τη φιλοξενία και τον Καθηγητή Κοινωνιολογίας κ. Νίκο Σερντεδάκι για τον σχολιασμό της ταινίας και την ανάλυση που ακολούθησε για το θέμα που αυτή πραγματευόταν.
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
