Τα Φτερά του Έρωτα

Η προβολή της ταινίας θα γίνει με υπότιτλους στα ελληνικά.

ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ - ΧΟΡΗΓΙΑ

Η ταινία προβάλλεται σε συνεργασία της Κινηματογραφικής Λέσχης Ρεθύμνου με το Ινστιτούτο Γκαίτε Αθηνών.

TRIVIA ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ

• Μια ταινία για το Βερολίνο: Ο Wim Wenders, επιθυμώντας να γυρίσει μια ταινία για το Βερολίνο -και στο Βερολίνο- δημιούργησε «Τα φτερά του ερώτα», η οποία ήταν η πρώτη του γερμανική ταινία μετά από οχτώ χρόνια στην Αμερική. Η ταινία είναι μια ιστορία για τον έρωτα, την επιθυμία και την αθωότητα, για τη ζωή που ονειρευόμαστε και τη ζωή που ζούμε.
• Ποιητική επιρροή: Η ταινία είναι επηρεασμένη από την ποίηση του Rainer Maria Rilke και όπως σημειώνεται στους τίτλους τέλους, «αφιερώνεται σε όλους τους πρώην αγγέλους, αλλά κυρίως στους Γιασουζίρο [Όζου], Φρανσουά [Τρυφώ] και Αντρέι [Ταρκόσφκι]». Οι εσωτερικοί μονόλογοι των αγγέλων βασίζονται σε μεγάλο βαθμό στην ποίηση του Peter Handke, ο οποίος συνυπέγραψε και το σενάριο.
• Ασπρόμαυρο vs έγχρωμο: Οι σκηνές από την οπτική των αγγέλων είναι ασπρόμαυρες, ενώ όταν οι χαρακτήρες βιώνουν την ανθρώπινη εμπειρία ο κόσμος γίνεται έγχρωμος. Αυτό τονίζει τη διαφορά ανάμεσα στην παρατήρηση και το βίωμα.
• Οι άγγελοι δεν πετούν πραγματικά: Αντί για εντυπωσιακά εφέ, ο Wenders προτίμησε λιτές κινήσεις και στατικές λήψεις, για να δώσει μια ποιητική και φιλοσοφική αίσθηση.
• Οι άγγελοι ως παρατηρητές της ζωής: Δεν είναι θρησκευτικοί με την κλασική έννοια· συμβολίζουν τη συνείδηση, τη μνήμη και τη σκέψη που υπάρχει παντού αλλά δεν μπορεί να συμμετέχει.
• Η επιλογή της θνητότητας: Η απόφαση του Damiel να γίνει άνθρωπος δεν γίνεται “για τον έρωτα μόνο”, αλλά για να βιώσει το βάρος και την αξία της ύπαρξης (πόνο, χαρά, αφή, χρόνο).
• Ο χρόνος ως ανθρώπινο προνόμιο: Οι άγγελοι είναι αθάνατοι και εκτός χρόνου· οι άνθρωποι, επειδή είναι θνητοί, ζουν πιο έντονα.
• Nick Cave and the Bad Seeds: Εμφανίζονται παίζοντας μουσική σε μια σκηνή της ταινίας, κάτι που έγινε εμβληματικό για τους φίλους της alternative rock. Εκπροσωπούν το υπόγειο, σκοτεινό, ζωντανό Βερολίνο.
• Μουσική ως ανθρώπινη έκφραση: Οι άγγελοι ακούν, αλλά δεν “νιώθουν” τη μουσική όπως οι άνθρωποι.
• Ο Peter Falk ως γέφυρα: Ο ηθοποιός Peter Falk παίζει μια εκδοχή του εαυτού του και υπονοείται ότι ήταν κάποτε άγγελος που επέλεξε να γίνει άνθρωπος. Είναι ο μόνος που απευθύνεται άμεσα στους αγγέλους, λειτουργώντας σαν σύνδεσμος ανάμεσα στους δύο κόσμους.
• Η Marion (ακροβάτισσα): Συμβολίζει την ισορροπία ανάμεσα στο ρίσκο και την πίστη. Ζει κυριολεκτικά “στον αέρα”.
• Damiel & Cassiel: Ο ένας επιλέγει την εμπειρία, ο άλλος παραμένει παρατηρητής. Δύο στάσεις απέναντι στη ζωή.
• Έμπνευση από την υπαρξιακή μοναξιά: Ο Wenders ήθελε να μιλήσει για τη μοναξιά των σύγχρονων πόλεων και την ανθρώπινη ανάγκη για σύνδεση και αγάπη. Οι εσωτερικοί μονόλογοι των κατοίκων δείχνουν ότι, παρότι περιτριγυρισμένοι από κόσμο, οι άνθρωποι νιώθουν βαθιά μόνοι.
• Το Τείχος του Βερολίνου: Η ταινία γυρίστηκε όταν το Τείχος του Βερολίνου υπήρχε ακόμα, και λειτουργεί ως ιστορικό ντοκουμέντο μιας διχασμένης πόλης. Είναι παρόν χωρίς να κατονομάζεται συνεχώς, αποτελεί σύμβολο διαίρεσης, μνήμης και τραύματος.
• Η μνήμη του πολέμου: Οι άγγελοι “κουβαλούν” τις μνήμες του Βερολίνου, σαν ζωντανό αρχείο.
• Η ταινία είναι σχεδόν ένα κινηματογραφικό ποίημα: Δεν ακολουθεί κλασική πλοκή αρχής-μέσης-τέλους.
• Σκέψεις αντί για διάλογο: Οι εσωτερικοί μονόλογοι είναι καθημερινοί, απλοί, σχεδόν παιδικοί.
• Το μοτίβο της παιδικής ματιάς: Τα παιδιά μπορούν να “δουν” τους αγγέλους, επειδή δεν έχουν ακόμα χάσει την αθωότητα και τη φαντασία.
• Κάμερα σαν “βλέμμα αγγέλου”: Οι λήψεις είναι συχνά ψηλά, αργές και παρατηρητικές, χωρίς δραματικά cuts.
• Αυτοσχεδιασμός: Πολλές σκηνές βασίστηκαν σε αυτοσχεδιασμό, ειδικά στους εσωτερικούς μονολόγους.
• Αργός ρυθμός: Ο Wenders ήθελε ο θεατής να “βιώσει” την ταινία, όχι να την καταναλώσει.
• Εμβληματική ταινία των ‘80s: Θεωρείται μία από τις σημαντικότερες ευρωπαϊκές ταινίες των ‘80s. Επηρέασε βαθιά τον τρόπο που ο κινηματογράφος μιλά για τον έρωτα χωρίς μελόδραμα.
• Αμερικάνικο remake: Το 1998 γυρίστηκε το αμερικάνικο remake της ταινίας, με τίτλο “City of Angels / Η Πόλη των Αγγέλων" και πρωταγωνιστές τον Nicolas Cage και τη Meg Ryan. Το remake κράτησε την ιδέα, αλλά απλοποίησε τη φιλοσοφική προσέγγιση.

ΒΡΑΒΕΙΑ-ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ

Η ταινία απέσπασε 18 βραβεία και 14 υποψηφιότητες σε διάφορα φεστιβάλ κινηματογράφου.

• Βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών το 1987
• Βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας στα Βαυαρικά Βραβεία Κινηματογράφου το 1987
• Βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας και Β΄ Ανδρικού Ρόλου (Curt Bois) στα Ευρωπαϊκά Βραβεία Κινηματογράφου το 1988
• Χρυσό Βραβείο Καλύτερης Ταινίας και Βραβείο Φωτογραφίας (Henri Alekan) της Γερμανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου το 1988
• Βραβείο Κοινού Καλύτερης Ταινίας στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σάο Πάολο το 1988
• Υποψήφια για Χρυσό Φοίνικα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών το 1987
• Υποψήφια για Βραβείο Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας στα Βραβεία César το 1988
• Υποψήφια για Βραβείο Καλύτερης μη αγγλόφωνης Ταινίας της Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου και Τηλεόρασης (BAFTA) το 1989

ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ

• Κριτικές στο YouRate.gr